De dag is mij te veel. Buiten blauwe lucht en zon. Ik hoor zelfs al vogels fluiten. Mijn hoofd is loodzwaar, gedachten razen aan hoge snelheid in mijn hoofd. Ik vecht met het monster, twee koppen groter dan mij. Ik kruip mijn bed in, nestel me onder mijn dons. Zoekend naar veiligheid en rust. Maar het monster is meedogenloos en de onrust is te sterk. Ik wil het monster uit mijn hoofd! Kan ik dit gevecht nog aan? Hoelang moet ik deze oorlog nog voeren?? Morgen een nieuwe dag!! Opnieuw een dag. Morgen wordt het beter… Ik moet uit die vicieuze cirkel!! Ik heb slechts twee opties en deze liggen mijlenver uit elkaar.
De avond valt, langzaam maakt de dag plaats voor de nacht. Ik lig al enkele uren in bed, maar mijn gedachten blijven malen. Die neerwaartse spiraal aan gedachten moet stoppen. Ik duw de dons van mij weg, stap mijn bed uit en ruil mijn pyjama in voor een jogging. De jogging, veruit mijn favoriete kledingstuk. Ik zou er dag en nacht in kunnen vertoeven, tot ergernis van mijn huisgenoten. Ze begrijpen niet dat iemand waarbij de kasten uitpuilen en die zoveel kledij koopt meer dan de helft van de week in jogging doorbrengt. Ze vinden het belangrijk dat ik goed gekleed de deur uitstap. Eerlijk, ik voel me op de een of andere manier ook beter en zelfverzekerder in mooie, kleurrijke, modieuze kledij. Daaronder even kleurrijke, stijlvolle zwarte of rode lingerie. Lingerie is voor mij veel meer dan een hygiënisch en door de maatschappij verwacht te dragen kledingstuk. Het heeft me een heerlijk sensueel vrouwelijk gevoel, voor mij een vorm van zelfzorg.
Ik trek mijn wandelschoenen en jas aan, hoofdtelefoon op mijn hoofd en trek de deur iets te hard achter mij dicht, de frisse avondlucht tegemoet. Ik begeef me naar de bibliotheek op zoek naar het boek ‘ het sprookje van de dood’. Volgens H. een boekje dat ik best even kan lezen. De typische geur van inkt en papier overvalt me. Die geur die je enkel in een bibliotheek en boekenwinkels kan vinden, ik hou ervan. Mijn vingertoppen glijden over de boeken op zoek naar dat ene boek. Mijn hand stopt bij ‘de vierde dimensie’. Ik zag het boek een tijdje terug op sociale media passeren. Met lichte nieuwsgierigheid sla ik het boek open en lees enkele zinnen. Iets in mij wordt getriggerd en beslis het boek een kans te geven. Even later stap ik de bib buiten met twee boeken vol spiritualiteit. Wanhopig op zoek naar antwoorden die ik ergens in deze boeken hoop te vinden. Buiten is het ondertussen donker en ik geniet met volle teugen van de terugweg. De frisse lucht vult mijn longen en het liedje‘now we are free’ verwarmt mijn ziel. Ik richt mijn ogen naar de hemel. Een egaal donker gekleurde lucht, versierd met fonkelende sterren. Ik voel me klein binnen het immense universum. Die gedachte brengt me rust, brengt mijn innerlijk gevecht in perspectief. Dit moet ik beslist vaker doen. De natuur, de veiligheid van de nacht is een zegen voor mijn mindset. Zoveel krachtiger dan een pilletje of de zachtheid van mijn dons.