“Wat is je droom?” vroeg mijn psycholoog tijdens een van onze gesprekken. Ik had er nooit echt over nagedacht, vanuit de overtuiging dat dromen niets meer dan tijdverspilling is. Dromen doe je tijdens je slaap, ze horen niet bij de realiteit en zorgen enkel voor de nodige teleurstelling bij het wakker worden. Wat volgde was een stilte die naar mijn gevoel veel te lang duurde. Ze herhaalde de vraag “Wat is je droom? Wat zou je doen als alles mogelijk was?” Ik zuchtte diep en na de nodige aarzeling en twijfel of ‘mijn droom’ niet als belachelijk zou aankomen sprak ik de woorden “ik schrijf een boek of een blog”. Ik wil mijn verhaal delen, iets betekenen voor mensen die net als ik op zoek zijn naar zichzelf. Misschien zelfs mensen inspireren, aanmoedigen om hulp te zoeken, kracht geven om nooit op te geven. In één adem voegde ik eraan toe “maar wie zit te wachten op mijn verhaal?”.
Mijn psycholoog is niet alleen een krak in haar vak, maar ook een coach. Ze moedigt me aan om mijn droom in daden om te zetten. Terwijl ik mij vooral focus op waarom het volgen van mijn dromen geen goed idee is, brengt zij het een na het andere argument om mijn droom tot werkelijkheid te brengen.
Met kleine stapjes en de nodige angst groeide mijn ‘blogdroom’ uit tot iets tastbaars. Ze hielp mij bij technische aspecten van de blog, iets wat mij vooral heel veel stress bezorgde. Ik kon mij richten op wat ik het liefst doe, schrijven. Ik voelde mij tijdens het proces gesteund en gedragen om door te zetten. Dankzij mijn psycholoog groeide mijn zelfvertrouwen om te bouwen aan een nieuwe versie van mezelf. Soms heb je gewoon een duwtje in de rug nodig, een schop onder je kont om je droom werkelijkheid te laten worden.
Ik leerde de afgelopen maanden dat dromen en dromen delen moed vraagt. Dat hulp vragen geen teken van zwakte is. Je hoeft het niet altijd alleen te willen doen. Soms heb je een technisch brein of een cheerleader nodig die met kleurrijke pompons je van aan de zijlijn aanmoedigt. Wat je nodig hebt zijn de juiste mensen om je heen die je aanmoedigen en in jou geloven op de momenten dat je het geloof in jezelf hebt verloren. Ik wens iedereen een ‘Charline’ in zijn of haar leven toe. Zonder die ene gestelde vraag, haar doorzettingsvermogen, eeuwige geduld en technische handigheid was het bij dromen gebleven. Maar ze gaf niet op, teamwork makes the dream work!
Dus hier ben ik dan met mijn eerste blogverhaal. Klaar om nog meer gedachten, hindernissen en levensvragen te delen.
Super, ga verder met je dromen. Veel succes!
Zo mooi dat je opgetild wordt door de mensen rond je en je met je eigen Valvleugels de volle vlucht vooruit neemt en je dromen realiseert..
Heel veel succes en voldoening hierbij gewenst!