Het voorbije anderhalf jaar heb ik hard(t) gewerkt aan mezelf. Het was geen sprint, geen rechte lijn, maar kleine stapjes, een kronkelend pad vol hindernissen en inzichten.
Ik ben gegroeid. Niet in lengte, maar in bewustwording, in zachtheid, in verbinding met mezelf en met de mensen rondom mij.
Ik word me steeds meer bewust van die groei. Vaak in kleine dingen. Mijn hoofd en lijf schieten minder in overdrive. Steeds minder reageer ik vanuit mijn ego. Ik heb geleerd te landen voor ik reageer. Even een stapje opzij te zetten. Zoals een museumbezoeker een schilderij observeert; eerst het geheel aanschouwen, pas daarna de details ontdekken. Die rust, dat vertragen, is voor mij een belangrijke schakel geworden.
Aarden, de aarde letterlijk onder mijn voeten voelen. Wortelen, dieper zakken in mezelf. Vertrouwen op mijn kracht. Wateren, druppels die zachtjes mijn huid strelen. Zuiveren en terugkeren naar mezelf. Beiden zijn hierbij een vaste waarde, ritueel geworden.
Ik ben gaan geloven, ik ben overtuigd dat toeval niet bestaat. Alles gebeurt op het juiste moment, om een reden die soms pas later duidelijkheid brengt. Daar put ik kracht uit en heel veel vertrouwen.
Ik heb geleerd om te praten. Niet over het weer of het uitstapje op zondagnamiddag, maar over wat er echt leeft in mij. Want niemand kan in mijn hoofd kijken, en ik niet in dat van een ander. Alleen door te spreken en te luisteren ontstaat er verbinding, helderheid en worden borrelende ergernissen vermeden.
Ook als gezin groeien we elke dag dichter naar elkaar toe. Wanneer je dochter na een reis zegt: “Mama, ik heb jullie gemist.” “Ik was verbaasd van mezelf.” Dan weet je, het zit goed. Onze kinderen voelen zich veilig bij ons. Thuis is hun uitvalsbasis, hier mogen ze vliegen en landen.
Op de vooravond van 23 jaar huwelijk voel ik me meer dan ooit verbonden met mijn man. We groeien, we bloeien. We praten, we luisteren. Open en oprecht, in veiligheid.
Groei is niet altijd zichtbaar voor de buitenwereld. Maar ik voel haar in elke vezel van mijn lijf. In het steeds vaker herkennen van inner criticus Maya. In de liefde. In het vertrouwen dat wat moet gebeuren, zal gebeuren…..precies op tijd.